අස්වාභාවික නිමේශය

                                 

             

සොදුරු කරුම හිස රන්දා

කිරුළු පැමිණ ඔබ හින්දා

හිතේ උපන් සොඳුරු හැඟුම් 

මරා දමා රෑ හිඳිනා.. මා..

ඔබ ළැමැදේ සැතපෙන්නට

කවි කියන්න කීවත් ඔබ

එන්නට බෑ හිත තනියම

අමනාප ද සුදු මැනිකේ.. මා..

ඔබ වස්තුව මා කියන්න 

කාලය රන් සේ ගෙවිලා

සියලු ධනය කාලය නම්

සමාව දී යළි වඩින්න..