සොදුරු කරුම හිස රන්දා
කිරුළු පැමිණ ඔබ හින්දා
හිතේ උපන් සොඳුරු හැඟුම්
මරා දමා රෑ හිඳිනා.. මා..
ඔබ ළැමැදේ සැතපෙන්නට
කවි කියන්න කීවත් ඔබ
එන්නට බෑ හිත තනියම
අමනාප ද සුදු මැනිකේ.. මා..
ඔබ වස්තුව මා කියන්න
කාලය රන් සේ ගෙවිලා
සියලු ධනය කාලය නම්
සමාව දී යළි වඩින්න..
