මාධ්‍ය භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක ප්‍රවණතා....

 

                                                                 මාධ්‍ය භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක ප්‍රවණතා

  අදහස් හුවමාරු කර ගැනීම සරලව ආර්ථකතනය කරනුයේ සන්නිවේදනය යන්න වේ.ඒ අනුව මානවයාගේ ආරම්භයේ සිටම පැවතගෙන ආ සන්නිවේදනය අදවන විට විශාල වෙනසකට පත් වී ඇති බව මනාවට පැහැදිලි වේ.මිනිසා ඇතුළු සියලු ජීව කොට්ඨාසයක් සන්නිවේදනික සත්ත්වයින් වේ.ඇස,කණ,නාසය,දිව,ශරීරය හා මනස යන ඉදුරන් ආශ්‍රයෙන් ඇතිවෙන වේදකයින් සන්නිවේදනයට හේතු වේ.විවිධ ජීවීන්ට අනුව සංවේදක ක්‍රියාවලිය වෙනස් වේ.ජීව පැවැත්මේ සකලවිධ අවශ්‍යතා සන්නිවේදනය මඟි සපුරා ගනී.සන්නිවේදකයෙක් තොරව කිසිදු මානව හෝ පොදුවේ සත්ත්ව අවශ්‍යතාවන් ඉටුකෑ ගත නොහැකිය.එබැවින් සන්නිවේදනය යනු ජීවත් වීමයි.ඒ අනුව සන්නිවේදන ජීව පැවැත්මේ අනිවාර්ය සාධකය බව ප්‍රකට වේ.

          ශ්‍රව්‍ය,දෘශ්‍ය,ලිඛිත,අලිඛිත,වාචික,අවාචික ආදී විවිධාකාර වූ සංකේත ක්‍රම පැවතිය හැකිය.සන්නිවේදනයේ දී සිදුවන්නේ එවැනි කුමනාකාර වූ හෝ සංකේත උපයෝගී කරගෙන ප්‍රකාශන සිදු කිරිමයි.එවැනි සංකේත නිෂ්පාදනයේ ප්‍රමුඛයා මිනිසාය.ස්වකීය අදහස්,හැඟිම්,ආකල්ප,විවිධ තොරතුරු වැනි ඕනෑම දෙයක් සන්නිවේදනික සංකේතවලට නඟා ප්‍රකාශ කිරීම,ඉදිරිපත් කිරීම මානවයා වෙතින් සිදුවන්නකි.තවද මෙලෙස සන්නිවේදන සංඥා හුවමාරූ කරගැනීමට,ප්‍රවාහනය කිරීමට අදාළ ප්‍රමුඛත්වය දරන්නේ ද මිනිසා වේ.අඟ පසඟ චලනය,බැල්ම,කෑ ගැසීම,කෙදිරිලි,අභිනය,ඉරියම් ආදී ස්වාභාවික සන්නිවේදන ක්‍රම සිට භාෂාව මුද්‍රණය,ජායාරූපය,රූපවාහිනිය,ගුවන්විදුලිය,සිනමාව මෙන්ම අංකිත සන්නිවේදන ක්‍රම දක්වා කෘත්‍රීම,නිෂ්පාදිත සන්නිවේදන ක්‍රම(්රඑසජකැ-ඍැජදාමජැා ජදපපමබසජ්එසදබ පැඑයදාි)නිර්මාණය කර ගැනීමට මිනිසා සමත්ව ඇත.

 "මිනිසා සන්නිවේදන සත්ත්වයෙකි.එයට හේතුව ඔහු සතු සන්නිවේදන බලය අතිමහත් වීමයි.ශබ්ද,රස,සංඥා,වචන,සිතුවිලි,ගඳ සුවඳ යනාදියෙන් සංදේශ හුවමාරු කරගැනීමට ඔහු සමත් වේ.”

                                                                       -ඇතුගල-

    මෙලෙස නිර්මාණය වන සන්නිවේදනය තුළ භාෂා සාහිත්‍ය ව්‍යවහාරය මානවියත්වයේ අනන්‍යතාව විදහා දක්වන අපුර්වත්වතම මාධ්‍යන් බවට පත් වී ඇත.ආගම් දර්ශනවාද ගොඩනැඟීමට එකී සන්නිවේදන මාර්ග ඉවහල් වී ඇත.මුද්‍රිත මාධ්‍ය සොයා ගැනීම නිසා ඇති වූ නව පරිවර්තනය,කාර්මික පුනරුදයේ හා විද්‍යාත්මක චින්තන අවධියේ වෙනස් සොයා ගැනීම් රාශියකට මඟ පෑදු අතර ජායාරූප මාධ්‍ය හා සිනමා මාධ්‍ය ඉන් ප්‍රමුඛ වේ.එය විද්‍යාත්මක,තාක්ෂණික සංවර්ධනයෙන් සීමා නොවූ විද්‍යුත් යුගය තෙක් අවතීර්ණ විය.මෙහි ප්‍රථිඵලය ලෙස නූතන සන්නිවේදන තාක්ෂණය කෙරෙහි ප්‍රබල ලෙස බලපා ඇති දුරකථනය වැනි මාධ්‍යයන් නිර්මාණය කර ගැනීම සුවිශේෂී ජයග්‍රහණයකි.පසුව ගුවන් විදුලිය,රූපවාහිනිය,චන්ද්‍රිකා තාක්ෂනය ආදී වූ ක්ෂේත්‍රයන් දක්වා ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් අවතීර්ණ වී ඇත.මෙසේ තාක්ෂණයේ දියුණුවත් සමඟ නව මාධ්‍ය නිර්මාණය වීම දක්වා ප්‍රසාරණය වී ඇති අයුරු අදවන විට හඳුනාගැනීමට හැකි වේ.

          මෙලෙස සංවර්ධනය වූ සන්නිවේදනයේ මූලික අංගය වනුයේ භාෂාවයි.එය ලිඛිතව පමණක් නොව සංකේත,රූප,සංගීතය,ආලෝකය,වර්ණ මේ ආදී වූ සියල්ලක්ගෙන්ම පරිණත වූ කලාවකි.ඒ නිසා භාෂාව මෙලොව බිහි වූ ශ්‍රේෂ්ඨතම කලාවකි.කෙසේ හෝ භාෂාවන් ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වූ කලා මාධ්‍යයක් වන බවට සාක්ෂි ඇත.ඒ අනුව මෙම භාෂාව ගත්විට එය මාධ්‍යයන් හරහා නිරූපණය වනුයේ කෙසේ ද යන්න පිළිබඳ ව මෙලෙස අධ්‍යයනය කළ හැකි වේ.

       මාධ්‍ය භාෂාව ගත්විට විවිධ මාධ්‍යයන් ඔස්සේ විවිධ වූ ආකාරයෙන් නිර්මාණාත්මකව නිරූපණය වේ.මාධ්‍ය භාෂාව ගත්විට මේ සඳහා විද්‍යුත් හා මුද්‍රිත මාධ්‍ය ගත හැකි වේ.එහි දී මාධ්‍ය භාෂාව යෙදෙන අයුරු කෙටියෙන් මෙලෙස වටහා ගනිමු.ශ්‍රව්‍ය,දෘශ්‍ය මාධ්‍යයේ විකාශනය වන සෑම ගවේෂණාත්මක පුවතකම විඩියෝවකින් හෝ ශ්‍රව්‍ය මාධ්‍යයකින් උපුටාගත් කරුණු අන්තර්ගත වී තිබේ.එකම පින්තූරය හෝ ප්‍රකාශය මඟින් එහි සන්දර්භය මත පදනම් වී කතා ගණනක් පැවසිය හැකි වේ.කතාව ගැන ප්‍රේක්ෂකයින්ට සම්පුර්ණ අවබෝධයක් ලබාදීම සහතික කිරීම ගවේෂණාත්මක පුවතේ පසුබිම ගැන දැක්වීමේ අරමුණ වේ.බුද්ධිමත්ව ලියවී තිබෙන සටහනකින් පවා සම්මුතිගත රූපයක් හෝ නීරස ප්‍රකාශනයකින් හා ප්‍රේක්ෂකයින්ට නව ආලෝකයක් ලබාදෙනු ඇත.ගුවන් විදුලි මාධ්‍යයේ දී මූලාශ්‍රය විසින් ලබාදුන් පටිගත කළ ප්‍රකාශයකින් පවා අදාළ සන්දර්භය වඩාත් ශක්තිසම්පන්නව ඉදිරිපත් කිරීමට හැකිය.නමුත් රූපවාහිනියේ දී 85්‍ර ක් ම දැඩි බලපෑමක් ඇති කිරීමට සමත්වන්නේ පින්තූරය.ප්‍රේක්ෂකයින් “තොරතුරු ග්‍රහනය” කරගෙන ඊළග පෙළට නොයන නිසා නොසැලකිලිමත් ලෙස ජායාරූප හෝ ප්‍රකාශ යොදාගැනිම විශිෂ්ඨ සටහන් පෙළක් භාවිත කිරීම වෙනුවට ඇති විකල්පයක් නොවේ.මේ අවස්ථා දෙකේ දීම ගවේෂණාත්මක පුවත පදනම් කරගනිමින් ජායාරූප හෝ පටිගත කළ හඬපට සපයා ගැනීමට අවශ්‍ය වේ.මෙය “කණ වෙනුවෙන් ලිවීම” (ශ්‍රව්‍ය මාධ්‍යයට), “රූප පදනම් කරගනිමින් ලිවීම”(දෘශ්‍ය මාධ්‍ය) හෝ “ශ්‍රව්‍ය මාධ්‍ය වෙනුවෙන් ලිවීම” යනුවෙන් හැඳින්වේ.

                                                                           එලෙස රූපවාහිනී මාධ්‍ය,ගුවන් විදුලි මාධ්‍ය හා පුවත්පත් මාධ්‍ය තුළ දී මාධ්‍ය භාෂාව නිර්මාණය වන ආකාරය යම්තාක් දුරට අවබෝධකරගත හැකි වේග මාධ්‍ය භාෂාව පිළිබඳව අදහස් ඉදිරිපත් කළ හැකි මාධ්‍යයක් වන පුවත්පත් මාධ්‍ය මුද්‍රිත මාධ්‍යයක් ලෙස ඉදිරියට ආවකි.ලිඛිත භාෂාවක් මුල්කරගනිමින් සන්නිවේදන කාර්යයයේ යෙදෙන පුවත්පත විශිෂ්ට ගණයේ නිර්මාණාත්මක කලාවක් ලෙස ද කිවයුතුමය.මෙසේ දිගහැරෙන පුවත්පත් මාධ්‍ය තුළ භාෂාව නිර්මාණාත්මක අන්දමින් යොදාගත් අයුරු කෙසේ ද යන්න මෙලෙස වටහා ගත හැක.මිනිසා ලොව පහළ වූ තැන් පටන් අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා විව්ධ ක්‍රම උපයෝගී කොටගෙන තිබේ.ඊට මුල් වුයේ භාෂාවයි.අද ලෝකයේ පවත්නා භාෂාවන් මිනිසාගේ පරිණාමය හා ක්‍රමයෙන් වෙනස් ව දියුණු වූ බව පෙනේ.භාෂාව හැසිර වීම සඳහා මිනිසා පළමු කොටම උපයෝගි කරගෙන ඇත්තේ අංග චලන හා කටින් පිටවන ශබ්දයි.ශබ්ද උපයෝගි කරගෙන අකුරු ද අකුරු උපයෝගී කරගෙන වචන ද බිහි වී ඇත.මේ අනුව ජනගහනයේ ව්‍යාප්තියන් සමඟ විශාල පිරිසක් සමඟ හා ඈත සිටින පිරිස සමඟ අදහස් හුවමාරු කර ගැනීමේ අවශ්‍යතාව ඇතිවිය.

                 භාෂාව යනු ශක්ති ප්‍රවාහයක් වේ.මේ ශක්තිය හේතුකොට අලුත් අලුත් වාක්‍ය නිර්මාණය කිරීමට මිනිසාට හැකියාවක් ලැබී තිබේ.මිනිසා කරන්නේ තමා සතු වේ.භාෂා ශක්තිය හෙවත් ශක්‍යතාව පිහිට කොට ගනිමින් තමාට අවශ්‍ය වාක්‍යයක් අලුතින් නිර්මාණය කර ගැනීමයි.මානව භාෂාව සතුන්ගේ සන්නිවේදන කාර්‍යාවලියෙන් වෙනස් වන්නේ මෙම ශක්‍යතාව නිසා ය.ඒ අනුව කථා කිරිම ලිවීම යන දෙකෙන්ම කෙරෙනේ සන්නිවේදන කාර්යයකි.තවද නාටකාදී නිර්මාණාත්මක රචනා,පුවත්පත් ලේඛන ආදී විවිධ ලේඛන සඳහා භාෂාව උපයෝගී කරගනු ලැබේ.මේ අනුව පුවත්පත් කලාවට ද නව ඇරඹුමක් නිර්මාණය වී ඇති බව වැටහේ.

           ලංකාදීප,දිවයින,ලක්මිණි පහන,ඇත්ත,මව්බිම ආදී පුවත්පත් රාශියක් අදවන විට නිර්මාණය වී ඇත.මෙම පුවත්පත් තුළ දක්නට ලැබෙන භාෂාව කෙසේ වී ද යන්න මෙසේ පෙන්වා දිය හැකියගඒ අනුව පුවත්පත් කලාවට ග්‍රන්ථාරූඪ භාෂා ව්‍යවහාරයක් අවශ්‍ය යැයි මෙහිදී අදහස් නොකෙරේ.මෙයට අවශ්‍ය වනුයේ සරල,සුමග බස් වහරකි.එහෙත් පුවත්පත් බස යැයි වෙනම බසක් හඳුනා ගැනීමට නොහැකි වේ.ලේඛනයට යොදා ගන්නා බස සරලව පුවත්පත් සඳහා යොදාගනු ලබයි.ඒ අනුව කෙටි වැකි,කෙටි ශීර්ෂපාඨ යොදාගැනීම දැකගැනීමට හැකි වේ.මෙවැනි බස් වහරක් නිපුණත්වයෙන් යුතු පුද්ගලයෙකුට ඇරෙන්න සාමාන්‍ය කෙනෙකුට පාඨකයාට තේරුම් ගැනීමට හැකිවන අයුරින් භාෂාව හැසිරිවිය නොහැකි වේ.

 "ඔබගේ වැකියක්

පදයක් අකුරක් අරුත

රසය ලකර නොලසා

පෙරැලුළිය නොහැකි වේවා!”

             යනුවෙන් කුමාරතුංග මුනිදාසයන් පැවසු අදහස් පුවත්පත් කලාවේදීන්ට ද පොදුය.ඒ අනුව පුවත්පතෙහි භාෂාව හැසිරවීම මනාකොට සිදු කළ යුතු ය.පුවත්පතෙහි ලිඛිත අක්ෂර ක්‍රම ප්‍රධාන භාෂාව ලෙස භාවිතා කරලයි.පුවත් පතේ ඇති ලිපි ලේඛනවල නිර්මාණශීලීත්වය ඉස්මතු වන්නෙන් සන්නිවේදන ගුණය ප්‍රබල වන්නේත් භාවිත භාෂාව මතය.පුවත්පත තුල සාමාන්‍යයෙන් සේවන භාෂාව ආකාර දෙකකින් ක්‍රියාත්මක වේ.එනම්,

 නිර්මාණාත්මක භාෂාව

 ප්‍රකාශන භාෂාව

                                 ශ්‍රී ලාංකීය සමාජය තුළ වඩාත් පාඨකයෝ ජන විඥානයට සමීප වූ ඔවුන් අතර බහුල වශයෙන් භාවිත වන්නා වූ මාධ්‍යයක් වන පුවත්පත් මාධ්‍යය.1832 ජනවාරි 07 වන දින කලම්බු ජර්නල් නමින් ඇරඹුන ශ්‍රී ලාංකීය මුල් ම පුවත්පත් ක්‍රියාවලියේ සිට මේ මොහොත දක්වා ලාංකීය සමාජය තුළ විවිධ පුවත්පත් විවිධාංගීකරණයෙන් යුතුව විවිධ මානයන් ඔස්සේ ග්‍රාහක සමූහය වෙනුවෙන් නිර්මිත වූ බව පැවසිය යුතුය.පුවත්පත තුළ දැකිය හැකි ලිපි සේවන නිර්මාණ රැසකි.එය පුවත්පතෙහි අන්තර්ගතයයි.මෙම අන්තර්ගතය ප්‍රධාන කොටස් 3ක් යටතේ හඳුනාගත හැක.එනම් ප්‍රවෘත්ති,විශේෂාංග,දැන්විම් යන්නයි.පුවත්පත් ව්සින් ආමන්ත්‍රණය කරනු ලබන පාඨකයා අනුව මෙම අන්තර්ගතය වෙනස් වේ.අන්තර්ගතය තුළ විශේෂාඟය ද කොටස් කිහිපයක් යටතේ හඳුනාගත හැක.එනම්,

 ප්‍රවෘත්ති හා ශීර්ෂපාඨ

 කතුවැකි

 විශේෂාංග රචනා

 තීරුලිපි

 කාටූන්

 චිත්‍ර කතා

 වෙළඳ දැන්වීම්

                                  ආදිය මෙහි ඇතුළත් වේ.මුලික වශයෙන් මෙසේ වර්ග කළ හැකි විශේෂාංග පිළිබඳව සාකච්ජා කිරීමේ දී ඒ ඒ අංශ හා බැඳී ඇති විශේෂතා හඳුනාගත හැක.ඒ අනුව ලිපි ලේඛනවලට ආවේණික ලෙස නිර්මාණශීලී භාෂාව භාවිතා කළ හැකිය.

                                                                

           පුවත්පත් කතුවැකි ගත්විට මෙහි සාර්ථකත්වයට බලපාන ප්‍රධාන සාධකයක් වශයෙන් පුවත්පත් භාෂාව තුල දැකගත හැක.විවිධ අදහස් ප්‍රවෘත්ති තුළින් ඉදිරිපත් වන්‍ය් ලැබුව ද පුවත්පතේ කතුවරයාගේ මතය සෘජුවම ප්‍රකාශ වන්නේ කතුවැකිය තුළිනි.තවද ප්‍රධාන කැඩපත ලෙස කියවේ.පුවත්පතේ හිමිකාරීත්වය හා දේශපාලන පාක්ෂිකත්වය මත කතුවැකියේ අන්තර්ගතය වෙනස් වේ.කතුවැකිය පුවත් පතේ කර්තෘගේ වාක්‍ය වේ.නමුත් මෙය කතුවරයා බලය පවරන ලද ජේෂ්ඨ පුවත්පත්කලාවේදීයෙක් හෝ ,මණ්ඩලයකින් ද කතුවැකිය රචනා කළ හැකිය.තවද මෙම කතුවැකි නිර්මාණයේ දී කතුවරයා බොහෝ විට ගැනෙනුයේ කාලීන සිද්ධි හා තොරතුරුය.

 "යම් අයුරකින් මුද්‍රණය කර ප්‍රකාශයට පත් කරන පුවත්පතක හෝ සඟරාවක ජේෂ්ඨ කතුවරුන් විසින් සිය මතය දක්වන කොටස කතුවැකිය වශයෙන් දැක්විය හැකිය.”

-විකිපීඩියා විශ්ව කෝෂය-    

                                  

                                                                                     මෙලෙස කතුවැකිය නිර්වචනය කළ හැකිය.එසේ ම පුවත් පතකට හෝ කාලීන ප්‍රකාශයකට පත්කරන මුද්‍රිත ප්‍රකාශයක කර්තෘවරයා හෝ කර්තෘ මණ්ඩලය විසින් කිසියම් මතයක් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා කතුවැකිය උපයෝගී කරගන්නා බව කිය වේ.තවද ප්‍රධාන ලිපිය වීම නිසාම එය පළකරන පිටුව කතුවැකි පිටුව ලෙස ද හැඳින්වේ.එහෙත් විශේෂිත අවස්ථාවලදී පාඨක අවධානය යොමු කර ගැනීම සඳහා මුල් පිටුවෙහි පළ කරන අතර වරක් “ඇත්ත”පුවත්පතෙහි කතුවැකිය ද මුල් පිටුවේ පළවිය.ඒ අනුව කත වැකි මෙලෙස නිර්මාණයවනවාද යන්න පුළුල් අවබෝධයක් ලැබේ.එසේු නිර්මාණය වන කතුවැකි පුවත්පත අනන්‍යතාවය ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා කතුවැකි භාෂාව වැදගත් වේ. තවද කතුවැකි පුවත් පතෙන් පුවත්පතට වෙනස් වන අතර එහි ලක්ෂණ අනුව වර්ග කෙරේ.

 ජන මතයක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා රචනා කරන කතුවැකි

 සමාහ ප්‍රශ්න සඳහා උනන්දුවක් ඇති කිරීම සඳහා රචනා කරන කතුවැකි

 සමාජ අසාධාරණයන්ට විරුද්ධ වීම සඳහා ජනතාව පොළඹවාලන කතුවැකි

                                                                ආදී වශයෙන් කතුවැකි වර්ග කළ හැකිය.

           එලෙසම නිර්මාණකරුවාට පුරාතන,නූතන භාෂා සම්ප්‍රදායන් හා එහි ප්‍රවණතා,භාෂාව හා සංස්කෘතිය ජනවහර ආදිය පිලිබදව පුළුල් අවබෝධයක් තිබිය යුතුවේ.ඒ අනුව විවිධ කතුවැකි රචකයන් තම කතුවැකි නිර්මාණය කිරීමේ දී විවිධ භාෂා උපක්‍රම භාවිත කර ඇතග කෙසේ වුවද පුවත්පත් කලාවේදියෙක් වූ දෙනගම සිරිවර්ධන මහතා විසින් ඉදිරිපත් කරනුයේ, 

“කතුවැකියක අදහස් ප්‍රකාශය අතිශ්‍ය සංක්ෂිප්තවිය යුතුය.වැල් වටාරම්වල උපමා අලංකාරවකට කතුවැකියක ඉඩක් නැත.උපමා අලංකාරවලට ඉඩක් නැතත් එහි බස මන බඳනා සුළු විය යුතුය.කෙතරම් වැදගත් හරවත් කරුණුවලින් පිරී පැවතිය ද එය ඉදිරිපත් කරන ආකාරය පාඨකයා ආකර්ශනය කරන්නන් නොවී නම් ඒ කතුවැකිය සහිත පිටුව ගැලපෙන්නේ බඩු එතීමට පමණි.මන්ද ජනවිඥාණය මෙහෙය වීමට ඒ කතුවැකියට ශක්තියක් නැති හෙයිනි.”

                  වශයෙන් පුවත්පත් කතුවැකි භාෂාව පිළිබඳ ඔහුගේ මතය ඉදිරිපත් වීය.මෙසේ දිගහැරෙන කතුවැකි භාෂාව පිළිබඳව තවදුරටත් පැහැදිලි කර ගැනීමට උදාහරණ කිහිපයකින් අදහස් ලබා ගත හැකි වේ.

 උදා:-“මිල!එම්බා මිල! තවදුරටත් උඹ කිසියම් භාණ්ඩයකිවටිනාකම’  නොවන්නෙහිය.අවැසි දෙයක් සඳහා ඇති කෙරෙන හුවමාරු අංගයක් ද නොවන්නෙහිය.එසේ නම් කිමෙක් ද?බඩුමිල නිදහස,1990 පෙබරවාරි,පිටුව 06.”

     එස්.ජී.පුංචිහේවා මහතා  ර්‍ණවිවරණ” සඟරාවට ලියු කතුවැකිය ද විශේෂ වේ.එහි භාෂාව විටෙක කාව්‍යාත්මක.ඔහු එමඟින් පාඨකයාට සංවේදී ප්‍රශ්න මැනවින් විවරණය කරන්නේ සමාජ විවේචනය මෙන්ම රසයක් ද උත්පාදනය වන අයුරිනි. තවත් උදාහරණයක් ලෙස කුමාරතුංග මුණිදාස මහතාගේ කතෘත්වයෙන් යළි යළි දකිනිලක්මිණි පහන’ පුවත්පතේ කතුවැකි මාධ්‍ය තුළ ලත් ශාස්ත්‍රීය සමාජයේත් එකසේ සම්භාවනාවට පාත්‍ර වේ.මෙම කතුවැකිය සඳහා එතුමා හෙළ බස්වහර උපයෝගී කරගෙන ඇත.

“අපේ මේ වෑයම එසේ ඇති වියැ යුතු පත්‍ර වළකන්නට හෝ දැන් ඇති පත්‍ර නලවනට හෝ නොවේ එ දෙගොඩට එක් වන්නට යැ”-1934-ජූනි-26-

                                    මෙම උදාහරණ මඟින් කතුවරයා කතුවැකිය තුළදී භාෂාව යොදාගත් අයුරු මනාවට පැහැදිලි වේ.ඒ අනුව මාධ්‍ය භාෂාව තුළ දී පුවත්පත් කලාවේ භාෂාව පිළිබඳව ගෙනහැර පෑමට කතුවැකි හොඳම උදාහරණයකි.තවත් අංගයක් ලෙස පුවත්පත් කාටූන් ගත්විට මෙහි දී යොදාගනු ලබන භාෂාව ද කතුවරයා නිර්මාණශීලීව යොදාගනු ලබයි.වර්තමානය තුළ කර්තෘ වාක්‍ය තරමටම වැදගත් අංගයක් බවට පත්වී තිබෙන කාටූන්, අකුරු කියවිය හැකි,කියවිය නොහැකි සෑම දෙනාගේම දැනුම පුළුල් කරන මාධ්‍යයක් බවට පත්ව ඇත.අතීතයේ පටන් මෙම කාටූන් කලාව පැවති බවට සාක්ෂි දක්නට ලැබේ.එය ලොව පුරා ව්‍යාප්ත වුයේ බටහිර ජාතීන් මඟිනි. පුවත්පතක සම්පූර්ණ තීරුවකට වඩා වේගයෙන් හා මැනවින් අදහසක් චිත්‍රයන් ආකාරයෙන් මනසෙහි මවාපාන හෙයින් පුවත්පත් කාටූන් චිත්‍රය ප්‍රධාන කර්තෘ වාකයටද වඩා වැදගත් තැනක් ගනු ලබයි.ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකාව තුළ නිර්මාණය වූ මුල්ම කාටූනට ලෙස සිංහල විශ්ව කෝෂයේ සලකනුයේ දිනමිණ පුවත්පතේ පළවූ      ර්‍ණමුදලාලි” කාටූනයයි.ශ්‍රී ලංකාව තුළ දේශපාලන කාටූන් ආරම්භ කරන ලද්දේ 1940 දීය.”ඔයැ එසපැ දf ක්‍ැහකදබ” පුවත්පතට ඔබි්‍ර කොලට් විසින් කාටූනය නිර්මාණය කිරීමත් සමඟය.මේ සමඟම ජී.එස්.ප්‍රනාන්දු,අමිත අබේසේකර,විජේසෝම වැනි දේශපාලන කාටූන් ශිල්පීන් බිහි විය.කෙසේ වුවද අතීතයේ දී පටන් කටූන් ශීල්පීන් දැඩි විවේචනයට එල්ල වීය.මේ නිසාම ඔවුන් එයට උපහාසය සඳහා කටූනයක් නිර්මාණය කරවීය.

 මෙලෙස කාටූන් කලාව තුළ විශාල පෙරළියක් ඇති කළ බව පෙන්විය හැකිය.ඒ අනුව කාටූන් ශිල්පීන්ට ආවේණික වූ කාටූන් මෙලෙස තේමා පාඨ එක්කරගෙනු ලැබීය.එනම් ඔබි්‍ර කොලට්ගේිසිටිසන් පෙරේරා’,මර්ක් ගජයින්ගේ .සිම්පල් සිමියොන’,   විජේසෝමයන්ගේිපුංචි සිඤ්ඤො’,එස්.ඩී.ඕපාතගේ’  ිසිල්වා’, කැම්ලස් පෙරේරාගේිගජමෑන්’,දාස හපුවාලානගේිසුවාරිස්’,තරස්වින්ගේිබෙම්ප’’ ආදී වශයෙන් පොදු ජනතාව නියෝජනය කිරීම කාටූන් ශිල්පින් නිර්මාණය කරගන්නා ලද නියෝජිත චරිතයන් වේ.සමාජයේ පංති භේදයකින් වයස් භේදයකින් තොරව රස විඳිය හැකි මාධ්‍යයක් ලෙස කාටූන් මාධ්‍ය පෙන්වාදිය හැකිය.මෙසේ නිර්මාණය වූ කාටූන් කලාව බොහෝ පුවත්පත් සඟරා සන්නිදර්ශන චිත්‍ර නිර්මානයේදී සුදු,කළු වර්ණ භාවිතා කර ඇත.ඒ අනුව කාටූන් වර්ග කිහිපයක් දැකගැනීමට හැකිවේ.එනම් දේශපාලන කාටූන්,පොකට් කාටූන්,කාටූන් චිත්‍ර කතා ආදී වශයෙනි.

         

උදාහරණයක් ලෙස දේශපාලන කාටූන් ගත්විට එයට මෙරට මුල් පෙලේ නායකයින් සියල්ලෝම කාටූන් වර්තමානය වනවිට මෙරට කාටූන් මාධ්‍ය තුළ දේශපාලන කාටූන් ජනප්‍රියත්වයට පත් වී ඇත.එලෙසම කාටූන් ශිල්පියාගේ රේඛා භාවිතය වැදගත් වන අතර වඩාත් ප්‍රබල වන්නේ සංකේත භාවිතයයි.චරිතවලට නැඟිණි.ඒ ඒ පාලන යුගවලදී ජනතාවගේ අදහස් උදහස් වලට පාත්‍ර වූ දේශපාලන ප්‍රතිපත්ති හා නායකයින්ගේ අදුරදර්ශී ක්‍රියාවන් කාටුන් මඟින් විවේචනය කෙරේ.

උදා:-යුනුස් නම් කාටූන් ශිල්පියා ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිවරයාගේ පාලන සමය තුළ ඔහු විවේචනය කරමින් කාටූන් ඇඳ තිබේ.එක් කාටූනයක ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිවරයා අතෙහි මල් වට්ටියක් ද අනෙක් අතෙහි ටයරයක් ද සහිතව සිටින කාටූනයකි.මෙමඟින් එකල පැවති දේශපාලන සමාජ යථාර්ථය පිළිඹිඹු කරයි.මෙහිදී භාෂාව ලෙස චිත්‍ර යොදාගැනීමේ ප්‍රබලත්වය විදහා දැක්වේ.වචනාර්ථයෙන් පැවසීමට යුතු දෑ චිත්‍රයට නඟා පෙන්වීම තුළින් භාෂාවේ තීව්‍ර බව වඩාත් ගම්‍ය වේ.මෙවැනි නිදසුන් මාධ්‍ය භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක ප්‍රවණතාවලට කදිමට ගැළපේග

 තවද භාෂාව නිර්මාණාත්මකව ගෙනහැර පෑමට කාටූනය තුළ ඒ ඒ චරිත ඉස්මතු කරලීමට සෑබෑ පාලකයින්ගේ කිසියම් හෝ සලකුණක් යොදාගනු ඇත.මේ නිසාවෙන් කාටූනයේ දී ඉදිරිපත්වන චරිතය පාඨකයාට පහසුවෙන් හඳුනාගැනීමට හැකිවේ.ජනාධිපති ජේ.ආර්.ජයවර්ධන මහතා කාටූන් තුළින් විනිවිද දකින ලද ඔබි්‍ර කොලට් නම් කාටූන් ශිල්පියා මෙරට කාටූන් කලාව වර්ධනයෙහිලා මහඟු සේවාවක් කල අයෙකි.ජේ.ආර්.ජයවර්ධන ජනාධිපතිතුමා කාටූනයට නැඟු අවස්ථාවේ එතුමා කළ ප්‍රකාශයකින් ඔබි්‍ර කොලට් ශිල්පියාගේ කාටූන් හැකියාව මනා ලෙස විසඳ වේ. 

 "කොලට් තමුසේ ඩඩ්ලිව අඳිනකොට ගිරාහොට නහයයි පයිප්පෙයි දානවා.බණ්ඩව අඳිනකොට ජාතික ඇඳුමයි පයිප්පෙයි කණ්ණාඩි කුට්ටමයි දානවා.මාව අඳිනකොට මහ විශාල නහයක් දානවා....”

                                                                         යනුවෙන් ඔහුව දිරිමත් කරවීය.එලෙස දිරිමත් වූ කාටූන් කලාව වර්තමානයේ වන විට පාලකයින්ගේ හඳුනාගැනීමේ පහසුව තකා ද විවිධ අංග නිරූපණය වීය.නිදසුන් ලෙස මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා නිරූපනයටිසාටකය’ ද,අනුර කුමාර මහතා නිරූපණයටිරැවුල’ ද යොදාගනී.මෙමඟින් චරිතය හඳුනාගැනීමට පහසුවනවාසේම එය භාෂා නිරූපණයට ද පහසුවක් වනු ඇත.ඒ අනුව කාටූනය තුළින් භාෂාව මනාවට භාවිත වන ආකාරය පැහැදිලි වේ.උපහාසයෙන් හෝ පැවසීමට ඇති දෑ සෘජුවම පවසනු ලබයි.මෙවැනි උපක්‍රම කාටූන් භාෂාවෙහි යොදාගත් නිර්මාණශීලී උපක්‍රම වේ.ඒ අනුව පැහැදිලි වනුයේ පුවත්පත් මාධ්‍යය තුළ දී භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක ප්‍රවණතාව කාටූන් මඟින් ද නිරූපණය වන බවය.

                                                          එලෙසම පුවත්පත් කලාව තුළ මාධ්‍ය භාෂාව යොදාගැනීම සම්බන්ධව ප්‍රවෘත්ති ගත්විට ද එයටම ආවේණික භාෂා රටාවක් දක්නට ලැබේ.පුවත්පතක ප්‍රවෘත්ති ඉදිරිපත් කරන පිළිවෙලට හෝ අන්තර්ගතයට පාඨකයා ග්‍රහණය කර ගැනීමට හැකිනම් එම පුවත්පත කියවීමට රුචිකරන පාඨක පිරිසක් ගොඩනඟා ගත හැකිවනු ඇත.මේ නිසා බොහෝමයක් පුවත්පත් තම අන්තර්ගතය පිළිබඳ ස්ථාවරත්වයක් පිහිටුවා පාඨකයා කියවීමට රුචි ප්‍රවෘත්ති තෝරාගෙන ඉදිරිපත් කිරීම සිදුකරයි.පුවත්පතක වැදගත්ම දේවනුයේ ප්‍රවෘත්ති වේගසරල සෘජු වැකි සහිත භාෂාවක් භාවිතා කෙරේ.එහෙත් සුවිශේෂී අවස්ථාවල එය සාහිත්‍ය කෘතියක භාෂා රටාවට සමාන ලෙස රචනා කෙරෙන අයුරු ද දැකගත හැකිය.

 

උදා:-විශේෂ පුද්ගලයෙකුගේ අවමඟුල් අවස්ථාවකදී සෘජුව අදාළ පුවත පමණක් සඳහන් වන අවස්ථා, “රඟ මඬල දිග්විජය කරමින් දශක ගණනාවක් පුරා ප්‍රේක්ෂක සිත් සතන්...”, “මළ හිරු බසිනා මේ සන්ධ්‍යාවේ ජාතියෙන් සමු ගන්නා කෘතහස්ත..”

                ආදී වූ සාහීත්‍යය වදන් ද ප්‍රවෘත්ති ඉදිරිපත් කිරීමේ දී යොදාගනු ලබයි මෙහිදී උපමා,රූපක ආදිය යොදාගෙන ඇති බව ද කිවහැකි වේ.එලෙසම ප්‍රවෘත්ති නිර්මාණාත්මක භාෂා භාවිතයට වැඩිම ඉඩක් පවතින්නේ ශීර්ෂපාඨවලය. මන්දයත් පාඨකයාගේ ඇසට මුලින්ම හසුවනුයේ ශීර්ෂපාඨය වේ.මේ නිසා එය ප්‍රබලව භාෂා භාවිතයක් සමඟින් ඉදිරිපත් කිරීම අනිවාර්ය වේ.භාෂාවක් පමණක් එහි භාවිතා කරන අක්ෂරවල ප්‍රමාණය, වර්ණ ආදිය පිළිබඳව සලකිලිමත් විය යුතුය.එලෙස පරිපූර්ණ වූ විට පාඨකයා දැනුවත් කිරීමට උත්සාහ දරන ප්‍රවෘත්තිය පහසුවෙන් ග්‍රහණය වේ.මේ නිසා නිර්මාණාත්මක භාෂාවේ වැදගත්කම මොනවට පසක් වේ.ඒ සඳහා නිදසුන් මෙලෙස ගෙන හැර පෑ හැක.එනම්,

 උදාථ-ිපහක් බේරේ නොමැරී බේරේ.,ිවිස්සයි විස්ස ලෝක කුසලානය විස්සයි විස්සෙන් ඈතට යයි’ලිදොස්තර මහත්තයා ඇල්ලූ පොලිස් නෝනාගේ වික්‍රමය’ ආදී වශයෙන් ප්‍රවෘත්තිවල ශීර්ෂපාඨ වෙන්වීය.

මේ අනුව පැහැදිලි වනුයේ ප්‍රවෘත්ති ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා නිර්මාණාත්මක භාෂාව යොදාගැනීමේ ප්‍රවණතාවය වේ .එහෙත් මෙවැනි භාෂාවක් නිසා පාඨකයාට සෘජුවම කුමන ප්‍රවෘත්තියක් ද යන්න වටහා ගැනීම මඳක් අපහසු වේ.එහෙත් සිත් ආකර්ෂණය වන අන්දමින් හා සෘජුවම අවධානය යොමු කරවා ගැනීමට පුවත්පත් කලාව තුළ යොදාගත් උපක්‍රමයන් නිසාවෙන් එය සාමාන්‍යකරණයට ලක් වී ඇත.මේ ආකාරයට පුවත්පතක විශේෂම අංගය වූ ප්‍රවෘත්ති සඳහා නිර්මාණාත්මක භාෂාව යොදාගෙන ඇති අයුරු ගම්‍ය වේ.

           තවද විශේෂාංග ලිපි මඟින් ද භාෂාවට මනා පණක් ලබාදෙමින් ඉදිරිපත් කිරීමට හැකි වී ඇත.විශේෂාංග ලිපි ලිවිමේ දී පාඨක අවධානය යොමුවන ආකාරයේ මාතෘකා යොදාගත හැකිය.එමෙන්ම ලිපියේ අන්තර්ගතය නිර්මාණය කිරීමේ දී ආකර්ශණීය භාෂා රටාවක් භාවිත කිරීමට හැකියාව ඇත.උදාහරණ ලෙස,ිසුපිරි මාර්ගය නිසා වෑහෙනා ජනතා කඳුළුලසිත්මන් තළාලයි පාරට දමන්නේ,මේ මඟ කවුරු කොයි  යනු දැයි අසන්නේ’ ආදී වශයෙන් භාෂාව මනාවට නිර්මාණශීලීව යොදා ගෙන ඇති අයුරු පැහැදිලි වේ. එහිදී තේමා පාඨය ව්‍යංගාර්ථවත්ව නිර්මාණශීලීව ඉදිරිපත් කිරීමට පෙළඹී ඇත.පැවසීමට ඇති දෑ සෘජුව නොපවසා වක්‍රාකාරයෙන් තේමාවට නැංවීම භාෂාව නිර්මාණාත්මකව යොදා ගැනීමේ ප්‍රවණතාවකි.ඒ අනුව පුවත්පත් විශේෂාංග ලිපි මඟින් මාධ්‍ය භාෂාව කෙලෙස විවරණය වනවාද යන්න පෘථුල වේ.

           පුවත්පත් කලාව තුළ විශේෂාංග ලිපි සේම තීරුලිපි ද වැදගත් විශේෂාංගයකි.මාධ්‍ය භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක ප්‍රවණතා දැක්වීමට තීරු ලිපි ද කදිම නිදසුනකි.මෙමඟින් දේශපාලනය,ආර්ථිකය,කලාව ආදී සියල්ලක්ම පාහේ පිළිබඳ ව සාකච්ජා කරනු ලබයි.පුද්ගලික මට්ටමින් අවවාද දීම,පොතපත,චිත්‍රපට,සංගීත නිර්මාණය විවේචනය කිරීම,එදිනෙදා ජීවිතයේ දී යොදාගන්නා දෑ ගැන ආදි සියල්ලක්ම තීරු ලිපි මඟින් ඉදිරිපත් කරනු ලබයි.මෙලෙස තීරු ලිපි පිළිබඳව සරල අදහසක් ලබාගත හැක.මෙය පුවත්පත් විශේෂාංග ගණයෙහි සැලකිය හැකි වචන 250 ත් 750ත් අතර ලියවෙන සංක්ෂිප්ත සාරගර්භ ලිපියකි.එබැවින් තීරුලිපි සඳහා සුවිශේෂි භාෂා රටාවක් තිබිය යුතු අතර එම වචන භාවිතා කිරීමට සිදුවන්නේ ඉතා අරපරිස්සමිනි.එකදු වචනයක් හෝ අන්තර්ගත විෂය ක්ෂේත්‍රය වන්නේ හාස්‍යය ඕපාදූප හා දේශපාලනයයි.තවද කලාවට සංස්කෘතියට සම්බන්ධ මැසිවිලි දුක් අදෝනා ද අන්තර්ගතය.තීරු රචනා වර්ග කිහිපයකි.පාඨක සේව තිරු,හුවමාරු තීරු,සංක්ෂිප්ත තීරු,නාම තීරු,තොරතුරු විකට තීරු ආදී වශයෙනි.

                                               මෙලෙස දිගහැරෙන තීරු ලිපිය තුළ භාෂාව අලංකරණය කිරීම සඳහාත්,සන්නිවේදන ගුණය තිව්‍ර කිරීම සඳහාත්,භාෂාත්මක උපක්‍රම රැසක් භාවිතා කරනු දැකිය හැකිය.උපමා,ආර්තෝපදේශ,ප්‍රස්ථාව පිරුළු,සංකේත,දෙබස් නාට්‍යාංග,කාව්‍යෝක්ති,ශ්ලෝක ආදිය මෙන්ම ගත් වහරින් ගත් යෙදුම් සහ ජනවහරින් උකහා ගත් යෙදුම් ද යොදා ගනිමින් නිර්මාණය වේ.නිර්මාණශීලී තීරු ලිපි කිහිපයක් උදාහරණ ඇසුරින් මෙලෙස ඉදිරිපත් කළ හැක.එනම්,

උදා:-ලටපට සඟරාවේ යකාගේ දින පොතෙහි බහිරව පාල ලෙසින් මෙසේ ලියවී ඇත.

“නුවන් පුරා නෑවිලවුන් හෙමින් වදී

සෙවුම් බැලුමි නොකරම තනපට ද අදී

සියුම් බැවින් ඇඳි සළුපට ඇඟට ඇලෙයි

මුදනන්ගේ මන්ද සළුපට කිනෙක් හිඳී”

(කිත්සිරි,සිංහල පුවත්පත් තීරු ලිපියේ විකාශනය හා සන්නිවේදනය,1993)

      තවද ජෝන් කොතලාවල මහතාට නම්බු නාමයක් පිරිනැමීම පිළිබඳිවගතුග’ තීරු ලිපියේ මෙසේ සඳහන් විය. “සූර්යපුත්‍ර,වංශාභිත්ත,ධවල ගජපති,මහාමාන්‍ය,රාජ වල්ලභ ශ්‍රීමත් ජෝන් කොතලාවල අග්‍රාමාත්‍යතුමා” යනුවෙන් සඳහන් කෙරුණි.

                                                    එලෙස මෙවැනි වූ නිර්මාණශීලී තීරු පිලි දිවයින් පුවත්පතේිරයිගම්රාල’ ලෙසද,ලක්මිණි පහනේිඅසරණයාගේ කන්නලව්ව’,ආගමික ඥාන ප්‍රදීප පුවත්පතේ ිදේශකගෙන්’ ආදී තීරු ලිපි තුළත් මාර්ටින් වික්‍රමසිංහගේ,මුනිදාස කුමාරතුංග,දයාසේන ගුණසිංහ ආදී වූ නිර්මාණකරුවන්ගේ තිරුලිපි තුළත් නිර්මාණශිලී භාෂාව දැක ගැනීමට හැකි විය.මේ ආකාරයට පුවත්පත් කලාවේ එන තිරු ලිපි ඉස්මතුවන මාධ්‍ය භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක බව පිලිබඳව පුළුල්ව අවබෝධයක් ලබාගත හැක.

 උක්ත සදහන් කළ පරීදි පුවත්පත් මාධ්‍ය තුළ දක්නා ලැබෙන කතුවැකි,ප්‍රවෘත්ති,විශේෂාංග ලිපි,තීරු ලිපි,කාටූන් ආදීය මෙන් දැන්වීම් ඉදිරිපත් කිරීම ද දක්නට ලැබේ.ඒ අනුව දැන්වීම්කරණය තුළ ද භාෂාව නිර්මාණාත්මකව භාවිතා කිරීමට තරම් නිර්මාණකරුවා නිර්මාණශීලී වි ඇත.භාණ්ඩ හා සේවා ප්‍රචාරණයට දැන්වීම් භාවිතා කරනු ලබයි.ඒ අනුව කිසියම් කරුණක් දැනුම් දීම සඳහා සම්පාදිත පණිවිඩය,දැන්වීමක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය.එහිදී වචන,වාක්‍ය,රූප ආදිය පමණක් නොව වීඩියෝ දර්ශන,සංගීතය ආදිය භාවිතා කෙරේ.වර්තමානයේ දැන්වීම් යන වචනය අප සිතට නංවන්නේ වාණිජ අරමුණු පදනම් කරගත් දැන්වීම්කරණයයි.එහෙත් වර්තමානයේ දී ද සමාජයට කිසියම් කාලීන තොරතුරක් දැනුම් දීම අරමුණු කරගත් දැන්වීම් ද දක්නට ලැබේ.පුවත්පත් දැන්වීම්කරණයේදී භාෂා භාවිතය අතිශ්‍ය වැදගත් සාධකයකි.මතකයේ රැදෙන ඉක්මනින් අර්ථ ග්‍රහණය කළ හැකි පද යෝජනය සාර්ථක දැන්වීමක අත්‍යවශ්‍ය අංගයකි.දැන්වීමට අවශ්‍ය කාරණය ඕනෑම තරාතිරමක අයෙකුට පහසුවෙන් අවබෝධකර ගත හැකි වන ලෙස හා පෙළඹිමක් ඇති වන ආකාරයට දැන්වීම් නිර්මාණ කළ යුතු ය.

                                          ඒ අනුව දැන්වීම පිළිබඳ ව මනා පෙළඹවීමක් ඇතිකර වීමට එහි මාතෘකා පාඨය සමත් විය යුතු ය.රසවත් කෙටි මාතෘකා මෙන්ම කුතුහලය දනවන මාතෘකා ද දැන්වීම් පත්‍රිකා සරසයි.දැන්වීමක් නෙතු ගැටුණු විගස එය නැවතත් බැලීම සඳහා ආකර්ෂණයක් තිබේ නම් එය සාර්ථක දැන්වීමකි.කරුණු රාශියක් ග්‍රාහකයාට ඉතා රසවත්ව ඉතා හරවත්ව ඉතා ලුහුඬු ලෙස සන්නිවේදනය කළ හැකි වීම දැන්විමක සාර්ථකත්වයට හේතු වේ.

උදා:-‘කුස්සියේ ජරමරේ,නැතිකරන බලවතා’ යනුවෙන් තේමා පාඨයක් යොදාගනිමින් කසඑරද ට්ි වෙළඳ දැන්වීම ඉදිරිපත් කරයිග

           මෙහිදී යොදාගත් භාෂාව ගත් විට සරල පහසුවෙන් තේරුම් ගැනීමට හැකි භාෂාවකි.තව විනෝදාස්වාදය එක් කරනු ලබයි.තවත් නිදසුනක් ලෙසිසහනය එමටයි-වියදම අවමයි’ ලෙස පැනඩෝල් දැන්වීම ගත හැක.ිකිස්ට්කටට රසට කන්න කැමති සැමට’ වශයෙන් දැන්වීම් පුවත්පත් තුළ දක්නට ලැබේ.

                                                මෙවැනි පුවත්පත් දැන්වීම් තුළින් භාෂා භාවිතය නිර්මාණාත්මකව ඉදිරිපත් කිරිම පිළිබඳ ව වටහා ගැනීමට හැකි වේ.මුලින් ම කී පරිදි දැන්විමක් ආකර්ෂණීය අන්දමින් තිබීම අනිවාර්‍ය අංගයක් වේ.මේ නිසා දැන්වීමක දී රූප භාවිතය පමනක් නොව නිර්මාණශීලී භාෂාවක් යොදාගැනීම ද සාර්ථක දැන්වීමක ලක්ෂණයකි.ඒ අනුව පැහැදිලි වනුයේ පුවත්පත් මාධ්‍ය තුළ එන දැන්වීම් භාෂාව ද මාධ්‍ය භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක ප්‍රවණතා ඉදිරිපත් කිරීමට කදිම නිදසුනකි. ජන මාධ්‍ය අතුරින් අදවන විට වැඩි හිමිකමක් හිමිව ඇත්තේ විද්‍යුත් මාධ්‍යයම වේ.මුද්‍රිත මාධ්‍ය ආරම්භ වීමක් සමඟම විද්‍යුත් මාධ්‍ය ආරම්භ වීමට මුල පිරුවේය.එලෙසම මෙහිදී භාෂාව හැසිරවීම ගත්විට මුද්‍රිත මාධ්‍යයට සාපේක්ෂව වඩා වෙනස් වූ භාෂා භාවිතයන් විද්‍යුත් මාධ්‍ය තුළ දැකිය හැකි වේ.එහිදී ද විද්‍යුත් මාධ්‍යය ප්‍රභේදයන්හි සුවිශේෂී වූ භාෂා භාවිත රටාවක් හඳුනාගත හැකිය.මේ අතුරින් ගුවන් විදුලිය,රූපවාහිනිය ගත හැකි වේ.ඒ අනුව ගුවන් විදුලි මාධ්‍ය ගත්විට අතීතයේ දී නම් එයට සුවිශේෂී ස්ථානයක් හිමිවීය.ඒ අනුව මෙරට තුළ ගුවන් විදුලිය ස්ථාපිත වූයේ ද ඓතිහාසික සන්දර්භයක් තුළය.මුල් කාලයේ ගුවන් විදුලිය වර්ධනය වන්නට පටන් ගත්තේ දේශීය අවශ්‍යතා,මහජන අවශ්‍යතාවලට වඩා එවකට ලෝක සන්දර්භය තුළ ගොඩනැගෙමින් තිබූ බල අරගලයේ කොටසක් ලෙසය.එලෙසම මෙය හඬ ආත්මය කොටගත් ප්‍රබල සන්නිවේදන මාධ්‍යයකි.එලෙසම ගුවන් විදුලි මාධ්‍ය ශ්‍රව්‍ය මාධ්‍යයක් වන කිවයුතු වේ.එබැවින් ගුවන් විදුලියේ භාෂාව ග්‍රහණය කර ගැනීමට සිදුවන්නේ ශ්‍රවණය කිරීමෙන් පසුවය.

                                                                                          මාධ්‍ය භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක ප්‍රවණතා දැක්වීමේ දී ගුවන් විදුලිය තුළ හඬ භාෂාව සඳහා යොදාගනු ලබයි.ඒ අනුව මිනිස් හඬ,සංගීතය,ස්වාභාවික ශබ්ද,කෘත්‍රීම ශබ්ද,ශබ්ද ප්‍රයෝග හා නිහඬතාව සංකලනය වීමෙන් භාෂාව සකස් වේ.ගුවන් විදුලිය තුළ ප්‍රවෘත්ති,ගීත,දැන්වීම්,ගුවන් විදුලිය නාට්‍ය,වාරණ,සාකච්ජා ආදී වැඩසටහන් වලදී භාෂාව නිර්මාණාත්මක යොදා ගැනීමට හැකි වේ.ඒ අනුව හඬ නිර්මාණාත්මක ලෙස භාවිත කරනුයේ වැඩසටහන් ආකෘතිය වශයෙන් හා නාව්‍ය ආකාරයෙන් සම්පාදනය කරන්නෙන් ග්‍රාහක ස්ථානයේ සිටින ශ්‍රාවකයා ඉලක්ක කර ගනිමිනි.ගුවන් විදුලියේ දී චිත්ත රූපය හසුවන්නේ ශ්‍රාවකයාගේ මනසටයි.මනසට හසුවන ලෙස ගුවන් විදුලි භාෂා භාවිතයෙන් රූපයක් මැවීම ගුවන් විදුලියේ පළමු නිර්මාණ අභියෝගය වේ.තවද ගුවන් විදුලි නිවේදකයන්,නාට්‍ය වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන ශිල්පීන් කථනයක් ග්‍රාහකයා ආක්්‍රශණය කරන්නේ ස්වීය හඬ භාවිතය මඟිනි.වැඩසටහන් අවශ්‍යතාවට යෝග්‍ය වන ලෙස සුදුසු ලෙස නිර්මාණශීලී හඬ භාවිත කළ යුතු වේ.

             ඒ අනුව නිදසුනක් ලෙස ප්‍රවීණ නාට්‍යවේදී සුගතපාල ද සිල්වා විසින් රචිත හඬනළුව හෙවත් ගුවන් විදුලි නාට්‍යය කෘතියේ ගුවන් විදුලි භාෂාවේ.ශක්‍යතා සහ පරිකල්පනීය හැකියා පිළිබඳ කරුණු දක්වා තිබේ.එලෙසම ගුවන් විදුලි නාට්‍යට පරිකල්පනය පෙරටු කොටගත් කලාවකි.අසන්නා ගුවන් විදුලි නාට්‍ය රස විඳින්නේ තමාගේ පරිකල්නයෙහි මවාගත් චිත්ත රූප සමඟය.එනම් සවන කේන්ද්‍ර කර ගත් චිත්ත රූප සමුච්චයකිනි.තවද ග්‍රාහක මනසේ රූප ගොඩනැඟීමට හැකිවන ලෙස ගුවන් විදුලි පිටපත් රචනයේ හෝ නිෂ්පාදන ශබ්දය,හඬ මුල් වූ මෙහි එය නිර්මාණශ්හිලීව,ආකර්ශණියව ඉදිරිපත් කළ යුතු වේ.

උදා:-    හාදයා:-හොඳයි,එහෙමනම් මේක බ්ලා ඉන්නකෝ.(උගුරපාදා)

                 ර්‍ණඔබ ඉඟිය දෙනකොට සුදානම් වෙන්න....ඔන්න දැන් උණු උණු ගොජ දාන චොක්ලට් දියරෙන් මිච්ගන් ගඟ කට ලඟට ම පිරිලා විල තාවල්ලේ අඩි 700 උස යෝද ක්‍රීම් කන්දක් තිබෙනවා.ක්‍රීම් කන්ද මුදුන බුබුළු දානවා.බුබුළු දාන මේ ක්‍රීම කන්ද පෙරළිගෙන ඇවිත් චොක්ලට් විලට ජබොස් ගාලා වැටෙනවා ඔය වෙලාවේ ගුවන් හමුදාව විලට ඉහළින් පියාසර කරන අහස් යාත්‍රාවල සිට වියළි මිඳි ටොන් 10ක් ක්‍රීම් උඩට ඉහිනවා....”

          හඬ;ක්‍රීම් කන්ද පෙරළි චොක්ලට් දියරට වැටෙන මහා හඬ

          හාදයා;දැන් ගුවන් හමුදාව ඉඟිකරන්න

          හඬ;අහස් යානා සමූහයක පියාසර හඬ

                           මෙලෙස ගුවන් විදුලියේ නිර්මාණශීලීත්වය විදහා පෑමට කදිම නිදසුනකි.ඒ අනුව පැහැදිලි වනුයේ ගුවන් විදුලි පරිකල්පනා සඳහා වැඩි ඉඩහසරක් පාදාදුන් මාධ්‍යයේ ලෙස දැක්විය හැකිය.මේ හරහා ජනතාගේ චින්නත ශක්තිය දියුණු කෙරිණි.නමුත් වර්තමානයේ දී නිර්මාණශීලීත්වයෙන් තොර හුදු වාචාල,බහුශ්‍රැතභාවයෙන් තොර නිවේදක නිවේදිකාවන් පිරිසක් උදේ සිට රැ වනතුරු ගුවන් විදුලිය හරහා දොඩමළු වීමක් පමණක් දැක ගත හැකිය.එවැනි දේ හරහා ග්‍රාවකයාගේ පරිකල්පන ශක්තිය හා චින්තනය දියුණු කළ නොහැකි බව ඕනෑම කෙනෙකුට පැහැදිලි වනු ඇත. එලෙසම තවත් නිර්මාණශීලී වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කළ පුද්ගලයෙකු වී ප්‍රේමකීර්ති අල්විස් මහතා දැක්විය හැකිය.ඔහු ඔහුට වන අසාධාරණකම් පවා ඉතා නිර්මාණශීලීව ඉදිරිපත් කළේය.උදාහරණයක් ලෙස ප්‍රේමකීර්ති අල්විස් මහතාගේ විවිධ දේශපාලන කටයුතු නිසා ඔහුව දුෂ්කර සේවය සඳහා යොමුකළ අවස්ථා බොහෝමයකි.එක් අවස්ථාවක එසේ දුෂ්කර සේවයට මාරු කර නැවත ගුවන් විදුලියට පැමිණිමේ දී ඔහු වැඩසටහන ආරම්භයේ දි පුටුව හයියෙන් බිම දැම්මේය.ඉන් පසුව ඔහු මෙලෙස පැවසීය.

 "ඔයාලා හිතුවේ මම වැටුණා කියලා නේද?නෑ මම වැටුණේ නෑ.පුටුවයි වැටුණේ.” 

                                                                                    යැයි ඔහු ඉතා නිර්මාණශීලී ලෙස ඔහුගේ අදහස දැක්වීය.මෙවැනි නිර්මාණශිලී ගුවන් විදුලි නිවේදකයින් නිසා ගුවන් විදුලියේ භාෂා මාධ්‍ය තිව්‍ර ලෙස පෙන්වීමට හපන්කම් පෑවේය.එහෙත් මෙවැනි පුද්ගලයින් වර්තමානයේ දී දැක ගත නොහැකි වේ.මේ ආකාරයට ගුවන්විදුලි මාධ්‍ය තුළ දී පවතින භාෂා භාවිතයේ නිර්මාණශීලීත්වය ගම්‍ය කළ හැකිය.

                             ගුවන් විදුලිය සේම තවත් විද්‍යුත් මාධ්‍යයක් වූ රූපවාහිනිය ගත් විට ද මාධ්‍ය භාෂාව නිර්මාණාත්මකව යොදා ගැනීමට දැඩි අවධානයක් යොමු වී ඇත.ඒ අනුව ශ්‍රව්‍ය දෘශ්‍ය මාධ්‍යයක් ලෙස රූපවාහිනිය ප්‍රේක්ෂකයාගේ නිරන්තර අවධානය යොමු වන්නකි.බහුලව වර්තමානයේ දී ඒ බව දැකගැනීමට හැකි වේ.මෙම රූපවාහිනිය තුල ද භාෂාව නිර්මාණශීලීව යොදා ගැනීමට පෙළඹී ඇත.එය රූපවාහිනී මාධ්‍ය භාෂාව යනුවෙන් කිවහැකි අතර ප්‍රබල වාණිජ වාසි ගෙන දෙන මාධ්‍යයක් බවට පත්වී හමාරය.ඕනෑම කෙනෙක් යම් පුද්ගලයෙක් පිලිබඳ සිය මතය පළමුව පළකරනු ලබන්නේ ඔහු භාවිතා කරන භාෂාවේ විලාසයෙනි.ඇතැම් විට ඔහුගේ හොඳ හෝ නරක හඳුනාගන්නේ ද ඔහුගේ භාෂා විලාසයෙනි.රූපවාහිනී මාධ්‍යය ද මෙය හරිහැටි අවබෝධ කරගෙන ඇති බව වැටහේ.ඒ අනුව පුවත් ඇල්ම අදවන විට ජනතාව තුළ පවතින ප්‍රබල අවශ්‍යතාවයකි.සාධාරන පුවත් සඳහන් කරනු ලබන නාලිකාව ද යන්න ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිචාර මත බැලිය හැකි වේ.මෙහි දී ප්‍රේක්ෂකයා සුවිශේෂව බලනු ලබන කරුණක් වන්නේ භාෂාවයි.මන්ද යත් රූපවාහිනිය නරඹන ප්‍රේක්ෂකයා බහුතරය ගැමියන් වීම නිසාය.මේ නිසාවෙන් ඔවුනගේ අධ්‍යාපන මට්ටමට ගැළපෙන අයුරින් භාෂාව භාවිතය සිදුවිය යුතු ය.තවද ඕනෑම දෙයක් විමසා බැලීමෙන් තොරව යම් ආකර්ෂණයක් ලැබීම මත ඔවුන් ඕනෑම දෙයක් ග්‍රහණය කරගනු ලබයි.

             ඒ අනුව ප්‍රවෘත්ති පිළිබඳ ව පවතින භාෂාව විමසීමේ දී රූපවාහිනී නාලිකාවක් වන ටිවී දෙරණ ගත් විට මෙහි ඔවුනගේ පුවත් තේමා පාඨය ලෙස “සත්‍ය ප්‍රථමයෙන්” යන්න වේ.එමඟින් ප්‍රේක්ෂකයාව ඇඳබැඳ තබා ගැනීමට හැකිවන අයුරින් භාෂාව හසුරුවා ඇත.තවද විකාශනය පුරාවට ම සරල බස් වහරක් භාවිත කිරීම නිසාවෙන් කුඩා දරුවාගේ සිට මහලු පුද්ගලයා දක්වා සරලව අවබෝධ කර ගැනීමේ හැකියාවක් පවතී.මේ ආකාරයට රූපවාහිනිය තුළ ප්‍රවෘත්ති පමණක් නොව සාකච්ජා වැඩසටහන්,ටෙලි නාට්‍ය,ටෙලි චිත්‍රපට,කාටූන්,වාර්තා ආදී වූ අංගයන් මඟින් භාෂාව නිර්මාණාත්මකව යොදාගැනීමට පෙළඹී ඇත.

       මෙම කරුණු මඟින් ගම්‍ය වනුයේ මාධ්‍ය භාෂාවේ විද්‍යුත් හා මුද්‍රිත මාධ්‍ය තුළ දී නිර්මාණශීලීව යොදා ගත් ආකාරය වේ.එයට පුවත් පත,රූපවාහිනිය,ගුවන් විදුලිය ආදී ජන මාධ්‍යයන් මඟින් නිදසුන් සහිතව පෙන්වා දීමට හැකි වී ඇත.පාඨකයාගේ,ශ්‍රාවකයේගේ ආකර්ෂණය,අවබෝධය ආදී විශේෂ කරුණු මූලික කරගෙන භාෂාව හැසිරවීම තීරණය වේ.වත්මන් තත්ත්වයට ගැළපෙන ආකාරයට ඒ ඒ විශේෂාංග නිර්මාණශීලීව ඉදිරිපත් කිරීමට භාෂාව මහඟු පිටුවහලක් වී ඇති බව මෙමඟින් වැටහේ.ඒ අනුව මාධ්‍ය භාෂාවේ නිර්මාණාත්මක ප්‍රවණතා මොනවට පසක් වේ.